Dobry pasterz daje życie swoje za owce

IV Niedziela Wielkanocy

J 10,11-18

11 Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce. 12 Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza; 13 najemnik ucieka, dlatego że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach. 14 Ja jestem dobrym pasterzem i znam [owce] moje, a moje Mnie znają, 15 podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. 16 Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz. 17 Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je znów odzyskać. 18 Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja sam z siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca».

Przygotowanie

  • Liturgia Słowa IV Niedzieli Wielkanocy przytacza fragment mowy, w której Jezus posługuje się metaforą Dobrego Pasterza, by objawić kolejny aspekt swej tożsamości. Otworzę się na działanie Słowa, pozwolę, by jego światło rozświetliło moje serce.

Punkty do medytacji

  • „Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce” (w. 11). Jezus po raz czwarty w Ewangelii Jana używa zdania „Ja jestem …”, by pełniej ukazać swoją tożsamość („chleb życia” – J 6,35; „światłość świata” – 8,12; 9,5; „brama” – 10,9). Tym razem odnosi do siebie obraz „dobrego pasterza” (gr. ho poimen ho kalos). Dosłownie wyrażenie to można przetłumaczyć „Ja jestem szlachetnym pasterzem”. W kolejnym zdaniu Pan od razu wyjaśnia na czym owa szlachetność polega: na oddaniu swojego życia za owce. Słowa te mogły szokować. Można troszczyć się o owczarnię, prowadzić ją na żyzne pastwiska, chronić przed drapieżnikami, ale oddać za nią własne życie? W wyznaniu tym uchwycony zostaje heroiczny wymiar ziemskiej misji Jezusa. Umierając na krzyżu, złoży On dobrowolny dar ze swojego życia, by owce miały życie w obfitości. Jego samopoświęcenie jest wyrazem doskonałej miłości do Ojca i człowieka oraz praktycznym przykładem realizacji przekazywanego uczniom nauczania: „To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (15,12-13). Czy wierzę, że Jezus także ze względu na mnie oddał swoje życie na krzyżu? Przypomnę sobie te wydarzenia, w których szczególnie odczułem Jego dobroć i czułość.
  • „Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza” (w. 12). Najemnik (gr. misthotos) w obliczu niebezpieczeństwa postępuje inaczej niż dobry pasterz, gdyż z owcami łączy go jedynie zlecone mu zadanie. Nigdy nie będzie gotowy, by w obronie owczarni oddać swoje życie. Jezus dokładnie definiuje wspomniane niebezpieczeństwo jest nim „wilk” (gr. lykos), który w od początków tradycji chrześcijańskiej postrzegany jest jako obraz diabła, którego celem jest doprowadzenie ludzkości do całkowitego upadku. Zostanie on „precz wyrzucony” (por. J 12,31), gdy Jezus odda swoje życie na krzyżu. Czy pozwalam Jezusowi wyprowadzać mnie z moich grzechów i chronić przed pokusami?
  • Ja jestem dobrym pasterzem i znam [owce] moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce” (ww. 14-15). Pan porównuje poznanie pasterza i owiec do poznania między Nim a Ojcem. Ojciec jest tym, który wszystko czym sam jest, od zawsze i na zawsze oddaje Synowi (por. J 5,26). On także wszystko Synowi objawia (por. 5,20). Ojca i Syna łączy doskonała jedność (por. 10,30) i miłość (por. 5,20; 17,24), wyrażająca się w radykalnym darze z siebie (por. 3,35; 17,10). W podobny sposób Dobry Pasterz zna swoje owce. Jezus „przenosi” więź łączącą Go z Ojcem na poziom relacji łączącej Go z człowiekiem. Gotów jest dla ratowania go przed wiecznym potępieniem oddać swoje życie. W jakim momencie (moje relacje z innymi, podejmowane wybory, przyjmowane postawy) moja jedność z Jezusem jest najbardziej zagrożona?
  • „Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz” (w. 16). Troska Jezusa – Dobrego Pasterza nie ogranicza się jedynie do aktualnego grona uczniów. Jego zamiarem jest zgromadzenie w jednej owczarni, czyli w jednej wspólnocie wiary, wszystkich ludzi, zarówno Żydów, jak i pogan (por. J 20,29-31). Tych, którzy będą należeć do tej wspólnoty (Kościół), charakteryzować będzie słuchanie Jego głosu, czyli trwanie w Jego nauce. Co robię, by także inni ludzie mogli spotkać Jezusa? Czy moje życie jest dla innych Dobrą Nowiną o zbawieniu?

W ciągu dnia

  • Przyjmując Komunię Świętą podczas dzisiejszej Eucharystii, w sposób szczególny podziękuję Jezusowi za Jego bliskość, za to że nieustannie do mnie mówi i prowadzi ku Ojcu.